چه میخواهیم؟! آخرت؟ بهشت؟ جاودانگی؟ پرسش بسم الله الرحمن الرحيم اللهم صل على سيدنا محمد وآله الطيبين الطاهرين الأئمة والمهديين وسلم تسليما سلام بر تو ای مولا و آقای من و فرستاده امام مهدی . سلام بر تو ای نبی خدا، سلام بر تو ای کسی که با فضلش به مردم روزی میرساند سلام بر تو ای کسی که اگر نبود زمین با اهلش ویران میشد سلام بر تو ای فدا شده عیسی علیه سلام بر تو ای فرزند نبی مصطفی و فرزند علی مرتضی و فرزند فاطمه زهرا ای مولای من و مالک بندگی ام از گناهانی که چهره ام را نزد تو سیاه کرده است به درگاه خدا استغفار و توبه میکنم چه گناهی بالاتر از کوتاهی در حق تو پس مرا ببخشای آقای من ای یوسف آل محمد مولای من خداوند به من رویایی نشان داد و شما در آن رؤیا با من سخن میگفتی به من چیزی فرمودی که معنایش چنین بود: «با نعمتهایی بر تو منت نهادیم و به تو رؤیاهایی را نشان دادیم همانگونه که به مؤمنین نشان دادیم از منیت رها شو.» آقا و مولای من میدانم که کسی روی این زمین وجود ندارد که بیشتر از من بر آقایش جرئت و جسارت ورزیده باشد و گناهکارتر از من وجود ندارد و من سزاور این نیستم که با تو سخن بگویم مولای من ولی همواره از خدا خواستارم که مرا ببخشی و از خدای متعال می خواهم که به من قلبی سالم ببخشد و مرا از پیروان خالص و خادمان مطیعت قرار دهد مولای من، از شما خواهش میکنم که به من بگویید: ] چگونه از منیت رها شوم؟
ای مولای من! به تو توسل میجویم که کنیزت را ببخشی و از او بگذری که او مولایی به غیر از شما ندارد. مولای من، ای مولای من، تو مولایی و من بنده، و آیا شایسته است که بنده جز از مولا انتظار ترحم داشته باشد؟ والحمدلله وحده، وحده، وحده.
پاسخ سید احمد الحسن علیهالسلام:
«بسم الله الرحمن الرحيم و الحمدلله رب العالمين و صلىاللهعلى محمد و آل محمد الائمةوالمهديين وسلم تسليماً.
انسان وقتی از منیت رها میشود که خودش را نبیند و پیش از هرچیز، و همراه هرچیز و پس از هرچیز، فقط پروردگارش را ببیند. همواره باید متوجه شیطان و شرّی که در درون ماست باشیم و باید هرچه در توان داریم برای کشتن آن به کار بریم. دشمنترین دشمن ما، نفس خود ماست. این نفس است که بدون حیا و با صدای بلند فریاد بر میآورد تا ثابت کند که در برابر خداوند سبحان و متعال وجود دارد. چه بسا اگر انسان در این جهت حرکت کند و مراقبه داشته باشد و با دشمنش، بلکه سختترین دشمنش، یعنی نفس خودش بجنگد به آن میزان معرفت که خدا برای انسان میخواهد خواهد رسید. اما اگر طالب همه حق باشید، پس حقیقت را به شما میگویم: ما باید از آنچه در آن هستیم، خجالتزده باشیم؛ ما چه میخواهیم؟ آخرت را میخواهیم، بهشت را میخواهیم، بقا و جاودانگی و کمال و... و... را میخواهیم، ولی کیست از ما که از کَرَم خداوند حیا کند؟ و آنگاه که به وجود خود بنگرد، نخواهد و راضی نشود که در برابر خداوند سبحان وجود داشته باشد؟ و بقا و جاودانگی را انتخاب نکند و حتی به دنبال آخرت و بهشت هم نباشد. بلکه به خاطر شرم و حیاء از خداوند خواهان فنا و نیستی باشد؟»(1) ________________________________________